بازگشت به سخن تاریخ|احادیث منتخب|نشست ها و همایش ها|پرسمان|وب سایت و نرم افزار|پایان نامه ها|کتاب شناسی|مقالات دیگران|مقالات گروه|صفحه اصلی ویژه نامه
مقالات ویژه نامه امام حسن (ع)


  چاپ        ارسال به دوست

دانلود کتاب «صلح امام حسن(ع)» نوشته شيخ راضى آل ياسين/ترجمه آیت الله خامنه ای

شیخ راضی آل یاسین، فرزند شیخ عبدالحسین بن شیخ باقر از علما و محققان و مورخان نجف بود كه به سال 1314.ق متولد شد و در 15 ذی قعده سال 1372.ق یعنی درست سال انتشار كتابش "صلح‌الحسن" درگذشت. وی پیش از آن افزون بر "دیوان" كتابی نیز با عنوان "تاریخ‌الكاظمیه فی‌القدیم والحدیث" و كتابی با عنوان "اوج‌البلاغه" در خطبه‌های امام حسن و امام حسین(علیه السلام)" تألیف كرد. اصولاً خاندان آل یاسین یكی از خاندان‌های علمی بزرگ نجف است كه نه تنها شیخ راضی بلكه عالمان، فقیهان و مورخان برجسته‌ی دیگری هم داشته و دارد.

به هر روی، برای متن عربی كتاب صلح‌الحسن در سال 1372ق/1953 توسط استاد بی‌مانند و انقلابی بزرگ مرحوم "سیدشرف‌الدین عاملی" مقدمه‌ای عالمانه نوشته شد؛ مقدمه‌ای كه هم شامل اشاراتی در باره‌ی مؤلف و هم مروری بر دیدگاه‌های طرح شده در آن درباره‌ی امام مجتبی علیه‌السلام بود. این مقدمه چندان فاضلانه بود كه مترجم فارسی كتاب، با بودن آن دیگر نیازی به شرح و بسط مقدمه‌ی خود ندید و همان را با قلم شیوای خود ترجمه كرده و در آغاز كتاب نهاد. نفس توجه مرحوم شرف‌الدین به این اثر خود گویای اعتباری است كه كتاب یاد شده در پرداختن به این موضوع مهم دارد.

 

مترجم در مقدمه‌ی كوتاه خود اشاره كرده است كه پیش از ترجمه‌ی این اثر "در فكر تهیه‌ی نوشته‌ای در تحلیل موضوع صلح امام حسن بودم و حتی پاره‌ای یادداشت‌های لازم را نیز گرد آورده بودم؛ ولی امتیازات فراوان این كتاب مرا از فكر نخستین بازداشت و به ترجمه‌ی این اثر ارزشمند وادار كرد."

 

این ایده‌ی جالبی است كه مع‌الأسف در بسیاری از اوقات در پژوهش‌های جاری مورد بی‌توجهی قرار می‌گیرد. وقتی اثری محققانه هست كه ترجمه شود و یا مهم‌تر در همین فارسی، آثاری هست كه خلاء پژوهشی در یك موضوع را پر كند، دیگر چه نیازی هست كه كسانی وقت صرف كرده و بسا آثار ضعیف‌تر عرضه كنند!؟ صد البته،‌ در جامعه‌ای كه به پژوهش احترام می‌گذارد، كمتر این اتفاق روی می‌دهد.

 

متن عربی كتاب در 400 صفحه ارائه شده و فارسی آن در 546 صفحه. یكی از دلایل این امر- فارغ از آن‌كه نثر فارسی به‌خصوص وقتی وظیفه‌ی ترجمه را بر عهده دارد، قدری طولانی‌تر از موارد مشابه عربی خواهد شد- چاپ زیبای آن و صفحه‌بندی و چینش سطور و عناوین و سرفصل‌هاست كه حاكی از دقتی است كه در چاپ این اثر وجود داشته است.

 

البته این شرح، مربوط به چاپ نخست كتاب در اسفند 1348 توسط انتشارات آسیا است. بعدها اثر یاد شده را دفتر نشر فرهنگ اسلامی با حذف مقدمه‌ی یك صفحه‌ای مترجم و با حروف‌چینی جدید منتشر كرد و حجم صفحات آن به 472 صفحه تقلیل یافت. این چاپ هیچ مقدمه‌ای ندارد كه نشان دهد آیا مترجم محترم، اصلاحیه‌ای هم در ترجمه داشته‌اند یا نه. به هر روی، چاپ اول بسیار شكیل‌تر و چشم‌نوازتر است.

 

شاید انتخاب یك عنوان افزوده بر نام كتاب، گویای ذوق ادبی مترجم باشد. "صلح‌الحسن" به "صلح امام حسن" ترجمه شده و در عین حال عنوان ادیبانه‌ی دیگری ذیل آن آمده است: "پرشكوه‌ترین نرمش قهرمانانه تاریخ".

 

روشن است كه كاربرد قلم ادیبانه برای شرح حماسه‌های نظامی و نبردهای تند و تیز آسان است، اما در بیان حادثه‌ای كه به صلح انجامیده، می‌بایست توانی دو چندان برای تبیین آن با استفاده از جملات و تعابیر به‌كار برد. این كاری است كه هم در متن عربی و هم فارسی به خوبی انجام شده است.

 

آنچه گفته شد نباید ما را از این نكته غافل كند كه نویسنده، محققانه از متون تاریخی بهره گرفته و با رعایت اصول پژوهش، كار بررسی این مقطع از تاریخ شیعه را به انجام رسانده است. نقل یك بخش از این كتاب، می‌تواند دقت مورخانه‌ی مؤلف و هم‌زمان نثر زیبای مترجم را نشان دهد:

 

"بعدها كه ساده‌دلی و سطحی‌نگری بلای جان مورخان شد و در هرآنچه از تاریخ اسلام فراهم آوردند اثر گذارد، این افسانه‌ی ساختگی نیز رنگ حقیقت و واقعیت گرفت. گروهی كه در اقلیت بودند زبان از یاوه‌‌گویی نگاه داشتند، ولی بعضی پا را از حقیقت فراتر نهاده و دچار خبط و آشفته‌گویی شدند كه گفتند حسن، خود نیز صریحاً به بیعت اعتراف كرده است! (ص 372)."

 

بدون تردید باید گفت این كتاب همچنان اثری ارجمند و محققانه درباره‌ی این مقطع از تاریخ شیعه بوده و پاسخگوی بیشتر پرسش‌هایی است كه بسا در این زمینه در اذهان جوانان و دوستداران تاریخ اهل بیت(علیهم السلام) پدید آید؛ اما به‌نظر می‌رسد این كتاب تاكنون آنچنان كه باید و شاید به‌صورت مردمی توزیع نشده و در انحصار نویسندگان خاص باقی مانده است. این مظلومیتی مضاعف برای امام مجتبی علیه‌السلام است. مؤلف به موضوعاتى پرداخته كه در كتب مشابه به آنها كمتر توجه شده و موضوع صلح امام حسن علیه السلام و علت و عوامل آن را به خوبى بیان مى كند.

 

 

دریافت متن کامل کتاب در قالب پی دی اف، با حجم 2.55 مگابایت


١٤:٣٥ - يکشنبه ١٥ تير ١٣٩٣    /    شماره : ٦٣٤٩١    /    تعداد نمایش : ٢٠٦


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 





مقالات گروه

ثروت امام حسن (ع) از کجا بود و چطور هزینه می شد؟

دکتر نعمت الله صفری فروشانی: در خصوص امام حسن (ع) باید دانست که درآمدهای حضرت (ع) به عنوان از چند طریق انجام می شد؛ موقوفات پیامبر (ص)، موقوفات امام علی (ع) و موقوفات یا صدقات حضرت فاطمه (ص)- البته نه به معنای صدقه ای که در عرف متداول و رایج است - .

آياتي از قرآن در شان امام حسن(ع) و بررسي صلح تحميلي به امام

حجت الاسلام حمید رضا مطهری: علاوه بر آيات متعدد درباره اهل بيت (ع) در قرآن دو آيه «تطهير» و «مباهله» در ارتباط با آل عبا و امام حسن (ع) آمده است.

مطلاق تهمت به امام مجتبی(ع) است

حجت الاسلام محمدرضا جباری: مطلاق تهمت به امام مجتبی(ع) است

شهادت امام حسن(ع)؛ ۲۸ یا ۷ صفر؟

حجت الاسلام رسول جعفریان: تواریخی از سنی و شیعه که روز وفات امام حسن(ع) را از دو روز مانده به آخر صفر تا پنج ربیع الاول هستند، بسیار زیادند و از نظر تاریخی، بسیار دشوار است که بتوان یک نظر تاریخی متفاوت را پذیرفت.

منابع شیعی به امام حسن کم‌لطفی کرده‌اند

دکتر نعمت الله صفری فروشانی: ما در همه موضوعات مربوط به امام حسن مجتبی(ع) بسیار کم پژوهش کرده‌ایم و بیشترین مطالب درباره امام حسن در منابع اهل سنت وجود دارد.
ویژه نامه های سخن تاریخ
پیامبر اعظم(ص)
امام علی (ع)
عید غدیر خم
حضرت فاطمه زهرا(س)
امام حسن مجتبی (ع)
ماه محرم
امام صادق (ع)
امام کاظم (ع)
امام رضا (ع)
امام جواد (ع)
امام هادی (ع)
امام عسگری (ع)
امام مهدی(عج)
روز تاریخ